krzy jer czerwony do edycjipng


KONSTYTUCJA

SUWERENNEGO ZAKONU

ŚWIĘTEGO JANA

 

Deklaracja Międzynarodowej Wspólnoty Joannitów przyjęta w 2016 r. podczas IV Światowego Zjazdu Wspólnot Św. Jana w Taichung/Tajwan

W + Imię Ojca i + Syna i + Ducha Świętego

My, zakonno - misyjna i międzynarodowa wspólnota Polskiej Prowincji Zakonu Św. Jana, dnia 8 maja 2016 roku wespół z innymi Wspólnotami Joannickimi deklarujemy, że będziemy realizować charyzmat Św. Jana Chrzciciela, który głosił potrzebę nawrócenia wewnętrznego i odnowy duchowej ludzi. Świadomi powierzonego nam posłannictwa, którym jest pierwsze przepowiadanie, uobecniamy Boga w świecie na wzór Jezusa Chrystusa, Wcielonego Słowa Bożego.

W duchu dialogu i otwarci na znaki czasu, naszą zakonną misję wypełniać będziemy przez następujące formy działalności ewangelizacyjnej:

v formację permanentną w wymiarze indywidualnym i wspólnotowym

v duszpasterstwo powołaniowe i formację przyszłych misjonarzy

v duchowe i materialne wspieranie misji

v duszpasterstwo zwyczajne i nadzwyczajne

v pracę naukowo-dydaktyczną na uniwersytetach i w szkołach

v apostolstwo przez środki społecznego przekazu

v posługę wśród obcokrajowców, ludzi uzależnionych i marginalizowanych, ludzi poszukujących prawdy i sensu życia oraz wyznawców innych religii i ideologii świeckich.

v W ten sposób budzimy i kształtujemy świadomość misyjną i społeczną.. Czynimy to we współpracy z Kościołami Chrześcijańskimi.

v Deklaracja jest wstępem do Konstytucji, statutów i innych reguł wszystkich suwerennych Wspólnot Joannickich na świecie.

 

Deklaracja podpisana przez zwierzchników wszystkich niezalżnych Wspólnot Świętojańskich

 

 

WSTĘP

 

Suwerenny Zakon św. Jana zwany dalej JOANNITAMI jest ekumenicznym instytutem życia konsekrowanego, Zakonem niezależnym od innej władzy kościelnej i świeckiej, Strukturalnie i formacyjnie oparty na zakonnej tradycji bizantyjskiej. Dogmatycznie opiera swoją wiarę i zasady postępowania w oparciu o prawdy wiary określone przez pierwsze 7 Soborów Powszechnych niepodzielonego chrześcijaństwa. Formacyjnie związany jest z Boliwatem królestwa Wielkiej Brytanii.

 

Patronem Suwerennego Zakonu Św. Jana jest Św. Jan Chrzciciel, który głosił potrzebę nawrócenia wewnętrznego i odnowy duchowej ludzi.

 

Odnowa duchowa ludzi jest główny celem powołania do życia ZakonuJoannitów, a charyzmatem naczelnym jest nieustająca modlitwa za Żywych i Umarłych.

 

Skrótowa nazwa Zakonu „Joannici” jest pochodną od imienia Jan (Joan, Johan) i nie ma nic wspólnego ze średniowiecznymi hordami rycerzy nazywanych „joannitami”, którzy siali spustoszenie i śmierć wszystkich napotkanych po drodze wiernych i niewiernych.

 

Suwerenny Zakon Św. Jana jest konsekrowanym instytutem religijnym, zgromadzeniem kapłanów i braci oraz sióstr, którzy po złożeniu ślubów, żyją według ściśle określonych reguł religijnych w klasztorach i innych domach zakonnych.

 

Wszyscy członkowie Zakonu Joannitów: mężczyźni i niewiasty składają na ręce przełożonego następujące śluby - przyrzeczenie, które czyni ich profesami czasowymi lub wieczystymi:

 

1.   Żyć w prawdzie

2.   dawać dowody pokory

3.   miłować sprawiedliwość

4.   być miłosiernym

5.   być szczerym i wielkodusznym

6.   znosić z godnością prześladowanie

7.   okazywać posłuszeństwo swoim przełożonym.

 

                          I.     Profesja może być czasowa: roczna lub dziesięcioletnia.

                      II.     Profesja wieczysta obowiązuje do końca życia.

                    III.     Z profesji – przysięgi czasowej lub wieczystej może w wyjątkowo uzasadnionych przypadkach zwolnić Przełożony Generalny Zakonu.

                    IV.     Profes czasowy lub wieczysty nie może zawierać związku małżeńskiego. Zakaz ten przestaje obowiązywać po ustaniu okresu profesji czasowej.

                      V.     klerycy – studenci teologii Zakonnego Wyższego Seminarium Duchownego dochowują profesji przez 10-letni okres junioratu i klerykatu.

                    VI.     klerycy – studenci teologii po ukończeniu studiów mogą złożyć profesję wieczystą i przygotowywać się do przyjęcia święceń kapłańskich lub zostać bratem zakonnym. Jeśli jednak w stosownym czasie nie przedłuży profesji i pragnienia pozostania w Zakonie przechodzi automatycznie do stanu świeckiego i nie obowiązują go żadne śluby i zobowiązania wobec Zakonu. Zakon wówczas nie ponosi odpowiedzialności za dalsze losy opuszczającego Zakon.

                VII.     przepisy zawarte w pkt VI dotyczą innych braci zakonnych, którzy złożyli profesję czasową.

              VIII.     Po złożeniu ślubowania wszystkich profesów i profeski obowiązuje zakaz wchodzenia w związki małżeńskie.

 

ROZDZIAŁ  I

INFORMACJE WSTĘPNE

 

§ 1. Suwerenny Zakon Św. Jana zwany dalej Joannitami został kanonicznie powołany do życia dekretem władz kościelnych jako kościelna jednostka organizacyjna posiadająca osobowość prawną.

 

§ 2. Zakon Joannitów ma własną Konstytucję i Regułę zakonną – normy życia wewnętrznego, posiada swoje godło w postaci krzyża jerozolimskiego koloru bordowego, a na jego czele stoi Prowincjał Generalny.

 

§ 3. Siedzibą główną Zakonu Joannitów Polskich jest stolica Rzeczypospolitej Polskiej miasto Warszawa.

 

§ 4. Zakon Joannitów jest członkiem Światowego Aliansu Niezależnych (Suwerennych) Zakonów Św. Jana Tradycji Brytyjskiej, którego siedzibą jest miasto Taichung w Tajwanie.

 

§ 5. Zakon Joannitów może zawierać alianse i współpracę z Kościołami Chrześcijańskimi oraz Zakonami o podobnym celu, charakterze działania i misji.

 

§ 6. Zakon Joannitów może być członkiem polskich i zagranicznych organizacji religijnych i świeckich, których cele są zbieżne z misją Zakonu.

 

§ 7. Działalność Zakonu Joannitów w Rzeczypospolitej Polskiej i innych krajach musi być zgodna z prawami państwowymi krajów i regionów, w których Zakon Joannitów prowadzi swoją misję.

 

§ 8. Zakon Joannitów jest suwerenny w swojej misji, duchowości, działalności i w tej materii nie podlega żadnym zwierzchnościom kościelnym i państwowym.

 

§ 9. Władza kościelna powołująca Zakon Joannitów, lub przyjmująca Zakon Joannitów pod swoją jurysdykcyjną opiekę akceptuje Konstytucję i Regułę Zakonu Joannitów, skład osobowy Zakonu i dba o to, aby Zakon przestrzegał nauki Kościoła Powszechnego.

 

§ 10. Władza kościelna może powołać kuratora kościelnego, który będzie w Zakonie Joannitów pełnił funkcję kapelana i pośrednika pomiędzy biskupem miejsca, a Prowincjałem Generalnym.

 

§ 11. Kościół sprawujący patronat nad Zakonem Joannitów, ani żadne jego organa, czy instytucje nie odpowiadają za zobowiązania majątkowe Zakonu Joannitów, a Zakon Joannitów nie odpowiada za zobowiązania majątkowe Kościoła, jego organów i instytucji.

 

§ 12. Zakon jest jednostką organizacyjną posiadającą osobowość prawną i obowiązują go przepisy państwowe, ustawy, prawo kościelne i uchwały synodów dotyczące kościelnych jednostek organizacyjnych.

 

§ 13. Zakon Joannitów może nabywać i zbywać majątek ruchomy i nieruchomy.

 

§ 14. Zakon Joannitów utrzymuje się ze środków własnych, ofiar, zbiórek i darowizn zgodnych z przepisami prawa państwowego i własnej Konstytucji.

 

§ 15. Zakon Joannitów może prowadzić działalność gospodarczą w celu gromadzenia i zabezpieczenia środków finansowych przeznaczanych na potrzeby Zakonu oraz cele wynikające z zapisów Konstytucji.

 

§ 16. Zakon Joannitów prowadzi Międzynarodowy Instytut Filozoficzno – Teologiczny, a w jego ramacg Międzynarodowe Wyższe Seminarium Duchowne, powołane do istnienia dekretem Prowincjała Generalnego, które kształci kleryków zakonnych do realizacji misyjnych celów Zakonu. Formacja seminaryjna z junioratem, nowicjatem i studiami filozoficzno- teologicznymi trwa 10 lat.

 

§ 17. Zakonny Instytut Filozoficzno – Teologiczny, a także Międzynarodowe Wyższe Seminarium Duchowne funkcjonują na podstawie odrębnych przepisów prawa zakonnego zatwierdzonych przez Kapitułę Generalną.

 

§ 18. Na czele Instytutu Filozoficzno – Teologicznego stoi Dyrektor powoływany dekretem na czas określony przez Prowincjała Generalnego, natomiast zwierzchnikiem Wyższego Seminarium Duchownego jest Rektor, również powoływany dekretem przez Prowincjała Generalnego na czas określony.

 

 

ROZDZIAŁ II

STRUKTURA ZAKONU JOANNITÓW

 

§ 19. Zakon Joannitów dzieli się na Prowincje i Rektoraty.

 

a)   Prowincja to obszar działania Zakonu, której teren nie musi się pokrywać z granicami administracyjnymi państw, bądź regionów wewnątrz kraju, a jej granice określa dekretem Prowincjał Generalny.

b)   Zwierzchnikiem Prowincji jest zwyczajowo Prowincjał powoływany na czas określony dekretem przez Prowincjała Generalnego.

c)   Rektorat to obszar na terenie prowincji, którego granice ustala Prowincjał

d)   Zwierzchnikiem Rektoratu jest Rektor mianowany przez Prowincjała na czas określony.

e)   Na terenie Rektoratu mogą funkcjonować Domy Zakonne (klasztory),

f)     Zwierzchnikiem domu zakonnego (klasztoru) jest kustosz /kustoszka z nominacji Rektora Rektoratu.

g)   Kustosz/ka organizuje życie zakonne w domu/klasztorze oraz dba o przestrzeganie Reguły, Konstytucji oraz właściwe i godne funkcjonowanie domu/klasztoru, ustala życie modlitewne i dba o zakonną formację mieszkańców.

h)   Domy zakonne/klasztory pod żadnym pozorem nie mogą być koedukacyjne.

 

 

ROZDZIAŁ III

CELE DZIAŁANIA

 

§ 20. Zakon Joannitów postawił sobie następujące cele:

 

1.   Modlitwa i praca

2.   charytatywno – opiekuńcza pomoc wszystkim potrzebującym

3.   niesienie pomocy osobom starszym, chorym, niezaradnym życiowo, bezdomnym, bezrobotnym i ich rodzinom.

4.   pomoc wychodzącym z uzależnień.

5.   pomoc opuszczającym domy dziecka, zakłady poprawcze i inne ośrodki wychowawcze.

6.   pomoc opuszczającym zakłady karne w ich readaptacji do życia w społeczeństwie

    współdziałanie w tej materii z psychologami, kuratorami i sądami

7.   pomoc emigrantom i uchodźcom ze względów społecznych i religijnych

 

§ 21. REALIZACJA CELÓW ZAKONU JOANNITÓW

 

1.   Gromadzenie środków finansowych na działalność i realizację celów poprzez organizowanie zbiórek i przyjmowanie darowizn

2.   prowadzenie działalności gospodarczej na potrzeby działań Zakonu

3.   współpracę z organizacjami rządowymi, społecznymi, religijnymi, samorządowymi, resortowymi, zagranicznymi i osobami fizycznymi

4.   organizowanie szpitali i innych ośrodków medycznych, hospicjów, domów pomocy społecznej

5.   organizowanie i prowadzenie ośrodków dla imigrantów i uchodźców w celu realizacji ich niezbywalnego prawa do wolności osobistej i religijnej

6.   organizowanie szkolnictwa różnego szczebla

7.   kształcenie kleryków zakonnego Seminarium Duchownego w kierunku misyjnym, filozoficzno – teologicznym oraz wyznaczonym przez zakonne cele

8.   prowadzenie ośrodków terapeutycznych dla uzależnionych

9.   współpraca z instytucjami Państwa przy niesieniu różnorakiej pomocy

10.doradztwo i pomoc prawna: penitencjarna i postpenitencjarna

11.prowadzenie kursów naukowych i zawodowych

12.pomoc medyczną i psychologiczną

13.promowanie i wspieranie pracy wolontariuszy

14.działalność misyjna na całym świecie.

 

 

ROZDZIAŁ IV

CZŁONKOWIE ZAKONU JOANNITÓW

 

§ 22. Członkami Zakonu Joannitów są:

 

a)   duchowni – kapłani, bracia zakonni i siostry zakonne, klerycy Seminarium Duchownego oraz profesi po złożeniu przysięgi zakonnej

b)   świeccy – damy, kawalerowie, wolontariusze, dobrodzieje zasłużeni dla Zakonu oraz członkowie wspierający Zakon.

c)   świeccy wymienieni w punkcie „b” mogą również złożyć profesję zakonną, aby jeszcze ściślej złączyć się z Zakonem i doskonalej realizować swoje posłannictwo.

 

 

§ 23. Prawa i obowiązki zakonników – duchownych i świeckich

 

a)   udział w życiu Zakonu Joannitów

b)   prawo do stroju duchownego (habitu)

c)   bierne i czynne prawo wyborcze w Zakonie

d)   korzystanie z praw określonych Regułą, Konstytucją i prawem państwowym kraju, w którym funkcjonuje Zakon Joannitów

e)   wspierać Zakon  Joannitów w jego misji poprzez gromadzenie i przekazywanie środków materialnych na potrzeby Zakonu Joannitów                      

f)     uczestniczyć w zgromadzeniach modlitewnych Zakonu Joannitów

g)   przestrzegać przepisy Prawa Kościelnego / Zakonnego i Państwowego.

 

§ 24. członkiem Zakonu Joannitów przestaje się być gdy:

 

a)   utraci wiarę

b)   jest niesubordynowany/a

c)   prowadzi gorszący tryb życia

d)   dobrowolnie zgłosi opuszczenie Zakonu i uzyska zwolnienie ze ślubów zakonnych

 

 

ROZDZIAŁ V

WŁADZE ZAKONU JOANNITÓW

 

§ 25. Najwyższymi władzami Zakonu Joannitów według kompetencji są:

 

a)   Kapituła Generalna zwoływana co 6 lat

b)   Prowincjał Generalny wybierany przez Kapitułę na 6-letnią kadencję

c)   Prowincjałowie Regionalni mianowani przez Prowincjała Generalnego na czas określony

d)   Superior – czyli reprezentant Prowincjała Generalnego

e)   Dyrektor Zakonnych Instytucji Świeckich (Dyrektor Gospodarczy).

f)     Kuria Prowincjalna jako organ administracyjny

 

§ 26. Kompetencje władz zakonnych

 

Ad a) Kapituła Generalna jest najwyższym organem ustawodawczym i odwoławczym. Rozpatruje wszystkie sprawy Zakonu i rozlicza Władze Zakonu ze sprawowanej władzy. Uchyla bądź zatwierdza sprawy sporne prowadzone przez Sąd Zakonny i Prowincjała Generalnego

Ad b) Prowincjałem Generalnym Zakonu Joannitów może być wyłącznie osoba duchowna posiadająca święcenia kapłańskie bądź sakrę biskupią. Prowincjał Generalny kieruje bieżącą działalnością Zakonu i reprezentuje Zakon Joannitów na zewnątrz. Powołuje i odwołuje, podpisuje dekrety nominacyjne na wszystkie urzędy i stanowiska w Zakonie. Rządzi całym Zakonem przy pomocy dekretów, których ważność może być uchylona wyłącznie przez Kapitułę Generalną. Jest zwyczajowo prowincjałem Prowincji Polskiej. Udziela przy pomocy dekretów prawnych pełnomocnictw członkom Zakonu do podejmowania ważnych dla Zakonu przedsięwzięć. Powołuje sekretarza do prowadzenia biura Prowincjała Generalnego. Wyraża akceptację bądź sprzeciw w sprawach majątkowych, gospodarczych, transakcji finansowych prowadzonych przez Zakon.

Ad c) Prowincjałowie Regionalni reprezentują Prowincjała Generalnego i Zakon Joannitów na obszarze swojej Prowincji. Posiadają wszelką władzę w prowincji. Powołują i odwołują na piśmie duchownych i świeckich pracowników Zakonu. Powołują i rozwiązują na piśmie Domy Zakonne i inne instytucje zakonne. W porozumieniu z Dyrektorem Gospodarczym uruchomiają i nadzorują działalność gospodarczą w prowincji. Organizują zbiórki publiczne i przyjmują darowizny na zabezpieczenie funkcjonowania Prowincji i Zakonu. Dbają, aby 10% zgromadzonych w Prowincji

Środków została odprowadzona do Kurii Prowincjalnej.

Ad d) Superior to funkcja honorowa zakonnika, lub osoby świeckiej, powoływana przez Prowincjała Generalnego Zakonu Joannitów do reprezentowania Prowincjała Generalnego i Zakonu na zgromadzeniach poza zakonnych i uroczystościach o świeckim charakterze. Na tę okoliczność Superiorowi przysługują stosowne do okoliczności szaty zakonne.

Ad e) Dyrektor Zakonnych Instytucji Świeckich (Dyrektor Gospodarczy).

może nim być osoba duchowna lub świecka, związana z Zakonem Joannitów, powołana przez Prowincjała Generalnego i mianowana na czas określony dekretem na ten urząd. Dyrektor Gospodarczy sprawuje nadzór nad działalnością gospodarczą Zakonu Joannitów, powołuje przedsiębiorstwa gospodarcze. Dba, aby dziesiąta część dochodów firm, instytutów o charakterze gospodarczym i innych podmiotów była przekazywana na potrzeby Zakonu. Każda decyzja gospodarczo – finansowa musi mieć asygnatę Prowincjała Generalnego.

Ad f) Kuria Prowincjalna Zakonu Joannitów to urząd administracyjny działający przy Prowincjale Generalnym. Skład osobowy powoływany przez Prowincjała Generalnego składa się z Kanclerza, Ekonoma i Radcy. Kuria pomaga Prowincjałowi Generalnemu w administracyjnej sferze Zakonu Joannitów. Kuria jest uprawniona do składania oświadczeń woli w imieniu całego Zakonu Joannitów, wymagane jest, aby oświadczenie podpisało co najmniej 2 (dwóch) członków Kurii.

 

 

 

 

 

ROZDZIAŁ VI

SPRAWY GOSPODARCZE ZAKONU JOANNITÓW

 

 

§ 27. FUNDUSZE I GOSPODARKA FINANSOWA

 

1.   Fundusze Zakonu Joannitów powstają z dobrowolnych składek, zapisów i sponsoringu,, zbiórek, darowizn i dotacji, prowadzenia działalności gospodarczej i innych doraźnych dochodów.

2.   Funduszami i majątkiem Zakonu Joannitów zarządza Kuria Prowincjalna

3.   działalność finansowa i gospodarcza podlega rozliczeniu i akceptacji przez Prowincjała Generalnego.

4.   Majątek Zakonu Joannitów stanowią nieruchomości, ruchomości i fundusze ze składek, zbiórek, ofiar, darowizn, zapisów, spadków, wpływów ze źródeł krajowych i zagranicznych na prowadzenie określonych przedsięwzięć, a także zysków z prowadzonej działalności gospodarczej i innych zgodnych z obowiązującymi przepisami.

 

 

ROZDZIAŁ VII

SĄD ZAKONNY

 

 

§ 28. SĄD ZAKONNY, WEWNĘTRZNE SPRAWY SPORNE

 

1.   Sąd powoływany jest na 3-letnią kadencję przez Prowincjała Generalnego.

2.   składa się z Przewodniczącego sędziego Sądu Zakonnego, Prokuratora Zakonnego i Sekretarza - Protokólanta Zakonnego

3.   Obrońcą może być prawnik, lub inna osoba spoza Zakonu według uznania uczestników sporu

4.   Sąd orzeka wyłącznie spory powstałe wewnątrz Zakonu i ogłasza rozstrzygnięcie.

5.   Rozstrzygnięcie podlega odwołaniu do Prowincjała Generalnego, który może je uchylić, orzec inaczej, a w przypadku szczególnie skomplikowanym odwołanie może być skierowane przez uczestników sporu bądź Prowincjała Generalnego do Kapituły Generalnej.

6.   Do czasu ostatecznego rozwiązania sporu przez Kapitułę Generalną moc wiążącą ma rozstrzygnięcie Prowincjała Generalnego.

7.   Wyroki, orzeczenia, decyzje i nakazy Sądu Zakonnego wydaje na piśmie Sekretarz – Protokólant przekazując odpisy Kurii Prowincjalnej, Prowincjałowi Generalnemu i zainteresowanym stronom.

8.   Posiedzenia Sądu Zakonnego są niejawne dla osób spoza Zakonu.

 

 

 

 

 

ROZDZIAŁ VIII

KASATA

 

§ 29. KASATA ZAKONU JOANNITÓW

 

1.   Żadna władza kościelna, czy świecka nie ma prawa dokonać kasaty Zakonu jako instytucji Bożej bez nadzwyczajnego powodu.

2.   Zakon może ulec kasacie w przypadku, gdy wyczerpał możliwości swojego działania i misji.

3.   Zakon może zostać rozwiązany w przypadku: rażącego nieprzestrzegania praw państwa, na którego terenie funkcjonuje oraz praw zawartych w Konstytucji i Regule zakonnej, sprzeniewierzenia się zasadom wiary.

4.   Z braku powołań i śmierci ostatniego członka Zakonu, w takim przypadku kasaty dokonuje Biskup miejsca.

5.   Zakon przed ostateczną kasatą może przez 5 (pięć) lat istnieć w stanie hibernacji i oczekiwać na powołania, które Zakon wzbudzą.

6.   W przypadku ostatecznej kasaty Zakonu jego majątek przechodzi na cele charytatywne określone wolą ostatniego członka Zakonu lub Biskupa Kościoła, któremu Zakon był jurysdykcyjnie podporządkowany.