III  ZAKON  ŚW.  JANA - TERCJARZE  JOANNICI

KAWALEROWIE I DAMY, BRACIA I SIOSTRY

III. ПОРЯДОК СВЯТОГО ДЖОНА

III SVATÝ JOHNOVÝ OBJEDNÁVOK

III. ĐẶT HÀNG
III. THE HOLY JOHN ORDER


III. 聖

約翰的命令


ZESANIE DUCHA W III ZAKONjpg

ZESŁANIE DUCHA ŚWIĘTEGO

 

            III Zakon św. Jana – Zakon świeckich Kawalerów i Dam – bezhabitowe zgromadzenie mężczyzn i niewiast dążących do świętości przez pracę i modlitwę w duchu Reguły Joannickiej i Konstytucji Zakonu,

W krajach reżimów komunistycznych (Wietnam, Kambodża i Laos) a także w większości krajów muzułmańskich, w których chrześcijanie są prześladowani i muszą się ukrywać III Zakon św. Jana funkcjonuje w niewielkich wspólnotach Kawalerów i Dam, w których realizowane są ideały joannickie 

MODLIĆ SIĘ ZA ŻYWYCH I UMARŁYCH, a przez modlitwę i pracę dążyć do świętości.

W Polsce najliczniejszą grupę joannitów niehabitowych stanowią Wietnamczycy, Ukraińcy, Hindusi, a ostatnio ku naszej radości do Zakonu wstąpiło kilku Uzbeków i Kirgizów.

Niehabitowi zakonnicy świętojańscy stanowią nieodłączną część Zakonu, gdyż składają przepisane prawem śluby czasowe lub wieczyste. Przez pracę uświęcają swoje życie, pogłębiają wiarę i materialnie wspomagają nasz święty Zakon.

Wedle przepisów prawa państwowego obowiązującego w Rzeczypospolitej Polskiej, a także zapisów wynikających z treści Konkordatu i innych Ustaw regulujących stosunek Państwa Polskiego do Kościoła Katolickiego i innych Wspólnot Religijnych, w tym Zakonów, Instytutów Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego legalnie działających w RP członkowie tych wspólnot jako osoby konsekrowane podlegają ochronie prawnej.

            Ze względów proceduralnych na niniejszej stronie internetowej Zakonu Joannitów umieszczone są nazwiska cudzoziemców – profesów naszego Zakonu.

 modzie wietnamskajpg

CUDZOZIEMSCY ZAKONNICY - TERCJARZE:

Br. Przełożony Grupy Wietnamskiej - vacat

S.  Anna Nguyen Thi Thinh

  - Siostra Przełożona Diakonii Wietnamskiej w Polsce i Republice Czeskiej

    Sestra představená vietnamského Diakonátu v Polsku a České republice

Br. Bui Van Dung, Wietnam

Br. Hoang Tien Hoa, Wietnam
Br. Nguyen Cong Thao, Wietnam
Br. Wasyl Lukaszuk, Ukraina

Br. Vadim Korneluk, Ukraina

Br, Tran Minh Hiep, Wietnam

Br. Shohruh Yusupov, Uzbekistan

Br. Roman Kyianchenko, Ukraina

Br. Vitalik Hezkei, Ukraina

Br. Volodymir Horokhovyi, Ukraina

Br. Aleksandr Lebied, Rosja

Br. Maksim Hroch, Ukraina

Br. Dmytro Kozyriev, Ukraina

Br. Pawel Mamczur, Ukraina

Br. Evgenij Tarasiuk, Ukraina

Br. Walerij Nonczenko, Ukraina

Br.Maksim Hladczuk, Ukraina



REGUŁA ŻYCIA ZAKONNEGO TERCJARZY - JOANNITÓW

REGUŁA I ŻYCIE BRACI I SIÓSTR
TRZECIEGO ZAKONU
ŚWIĘTEGO JANA APOSTOŁA I EWANGELISTY - JOANNITÓW
według której żyją Siostry i Bracia Joannici.

Wszyscy, którzy miłują Pana całym sercem, całą duszą i umysłem, całą mocą, i miłują bliźnich swoich jak siebie samych, a mają w nienawiści swoje ciało z jego wadami i grzechami, i przyjmują Ciało i Krew Pana naszego Jezusa Chrystusa, i przynoszą owoce godne pokuty - o, jakże szczęśliwi i błogosławieni są oni i one, gdy takie rzeczy czynią i w nich trwają, bo spocznie na nich Duch Pański i uczyni u nich mieszkanie i będzie w nim przebywał. I są synami Ojca Niebieskiego, którego dzieła wykonują, i są oblubieńcami, braćmi i matkami Pana naszego Jezusa Chrystusa. Oblubieńcami jesteśmy, kiedy dusza wierna łączy się w Duchu Świętym z Panem naszym Jezusem Chrystusem. Jesteśmy dla Niego braćmi, kiedy pełnimy wolę Ojca, który jest w niebie. Jesteśmy matkami, gdy nosimy Go w sercu i w ciele naszym przez miłość Bożą oraz czyste i szczere sumienie; rodzimy Go przez święte uczynki, które powinny przyświecać innym jako wzór.


I. W imię Pańskie
rozpoczyna się Reguła i Życie
Braci i Sióstr Trzeciego Zakonu Regularnego
świętego Jana Chrzciciela.

Sposób życia Braci i Sióstr Trzeciego Zakonu Regularnego świętego Jana jest następujący:

 

zachowywać świętą Ewangelię Pana naszego Jezusa Chrystusa, żyjąc w posłuszeństwie, w ubóstwie i w czystości. Naśladowcy Jezusa Chrystusa za wzorem świętego Jana Chrzciciela zobowiązani są czynić więcej i dokonywać większych rzeczy, zachowując przykazania i rady Pana naszego Jezusa Chrystusa; powinni też wyrzekać się siebie samych, jak to każdy obiecał Bogu.

Bracia i Siostry tego Zakonu, razem ze wszystkimi, którzy chcą służyć Panu Bogu w świętym Kościele katolickim i apostolskim, niech trwają w prawdziwej wierze i pokucie. To nawrócenie ewangeliczne chcą przeżywać w duchu modlitwy, ubóstwa i pokory. Niech się wstrzymują od wszelkiego zła i trwają do końca w dobru, gdyż sam Syn Boży nadejdzie w chwale i powie wszystkim, którzy Go poznali i wielbili, i służyli Mu w pokucie: "Pójdźcie błogosławieni Ojca mojego, weźcie w posiadanie Królestwo, przygotowane wam od założenia świata".

Bracia i Siostry przyrzekają posłuszeństwo i szacunek Przełożonemu Zakonu i całemu świętemu Kościołowi. W tym samym duchu niech będą posłuszni tym, którzy są ustanowieni do posługi braterstwa. Gdziekolwiek są i w jakimkolwiek miejscu się znajdują - kierowani duchem i troskliwością - winni spotykać się ze sobą i darzyć wzajemnym szacunkiem. Niech popierają jedność i więź ze wszystkimi członkami rodziny joannickiej.

II. Przyjmowanie tego sposobu życia

Tych, którzy z Bożego natchnienia przychodzą do nas, chcąc podjąć ten sposób życia, należy przyjąć życzliwie. W stosownym czasie należy ich przedstawić tym przełożonym, którzy mają władzę przyjmowania do braterstwa.

Przełożeni powinni się upewnić, czy kandydaci naprawdę trzymają się wiary Kościoła. Jeżeli ci okażą się zdatni, należy ich wprowadzać w życie braterstwa. Trzeba im dokładnie wyjaśnić wszystko, co należy do tego życia ewangelicznego, zwłaszcza następujące słowa Pana: "Jeśli chcesz być doskonały, idź i sprzedaj wszystko, co posiadasz i rozdaj ubogim, a będziesz miał skarb w niebie. Potem przyjdź i chodź za Mną". A "jeśli kto chce pójść za Mną, niech się zaprze samego siebie, niech weźmie swój krzyż i niech Mnie naśladuje".

W ten sposób pod przewodnictwem Pana niech zaczną życie pokuty wiedząc, że wszyscy nieustannie mamy się nawracać. Na znak nawrócenia i poświęcenia się życiu ewangelicznemu niech przywdzieją ubogie odzienie i zachowują prostotę w postępowaniu.

Po skończeniu czasu próby, należy ich dopuścić do posłuszeństwa: niech przyrzekną, że zawsze będą zachowywać ten sposób życia i Regułę. Wyzbywszy się wszelkich niepotrzebnych trosk i kłopotów, niech się starają na wszelki sposób, jak tylko mogą najlepiej, służyć Panu Bogu, miłować Go, czcić i wielbić czystym sercem i czystą duszą.

Niech zawsze doskonalą w sobie mieszkanie, w którym przebywa Pan Bóg Wszechmogący: Ojciec i Syn i Duch Święty, w ten sposób, by niepodzielnym sercem wzrastali w miłości powszechnej, stale zwracając się ku Bogu i bliźniemu.

III. Duch modlitwy

Wszędzie, na każdym miejscu, o każdej godzinie i w każdym czasie, niech Bracia i Siostry wierzą szczerze i pokornie, niech w sercu zachowują i miłują, czczą i wielbią najwznioślejszego i najwyższego Boga wiekuistego: Ojca i Syna i Ducha Świętego; niech Mu służą, chwalą Go, błogosławią i wysławiają. I niech Go uwielbiają sercem czystym, "albowiem zawsze należy się modlić i nie ustawać"; Ojciec bowiem takich szuka czcicieli. W tym samym duchu niech odmawiają Psalmy - w łączności z całym Kościołem. Bracia i Siostry, których Bóg wezwał do życia w Zakonie Tercjarskim, niech codziennie na nowo z radością okazują Bogu swoje oddanie i niech sławią miłość, którą Ojciec ma dla świata; On nas stworzył, odkupił i tylko ze swego miłosierdzia nas zbawi.

Pana, Króla nieba i ziemi, niech Bracia i Siostry chwalą wraz ze wszystkimi Jego stworzeniami i niech Mu dziękują, że przez świętą swoją wolę i przez Jedynego Syna swego z Duchem Świętym stworzył wszystkie byty duchowe i cielesne, a nas - na obraz i podobieństwo swoje.

Bracia i Siostry niech całkowicie żyją świętą Ewangelią, rozważają ją i zachowują słowa Pana naszego Jezusa Chrystusa, który jest Słowem Ojca oraz słowa Ducha Świętego, które są "duchem i życiem".

Niech uczestniczą w nabożeństwach Kościoła i Zakonu z wielką pokorą. Niech okazują wszelkie uszanowanie i wielką cześć, ile tylko mogą, Najświętszemu Ciału i Krwi Pana naszego Jezusa Chrystusa, jak też najświętszym imionom i słowom spisanym Tego, w którym wszystko, co jest na niebie i na ziemi, zostało pogodzone i pojednane z Wszechmogącym Bogiem.

Niech Bracia i Siostry nie zwlekają naprawić wszystkich swoich przewinień - wewnętrznie przez skruchę, a zewnętrznie przez wyznanie, i niech przynoszą owoce godne pokuty. Powinni też pościć; lecz niech zawsze starają się zachować prostotę i pokorę. Niech nie pragną niczego innego, oprócz naszego Zbawiciela, który przez własną Krew ofiarował siebie samego za nasze grzechy, jako ofiarę na ołtarzu krzyża, dając nam przykład, abyśmy wstępowali w Jego ślady.

IV. Życie w czystości dla Królestwa niebieskiego

Niech Bracia i Siostry pamiętają o wielkiej godności, do jakiej podniósł ich Pan Bóg, gdyż stworzył ich i ukształtował na obraz umiłowanego swego Syna według ciała, a według ducha - na swoje podobieństwo. Przez Chrystusa i w Chrystusie stworzeni, wybrali sposób życia, który opiera się na słowach i przykładach naszego Odkupiciela.

Składając śluby mają przez to wypełniać wolę Pana i Jemu się podobać. A wszystko niech tak czynią, aby miłość do Boga i do wszystkich ludzi wyraźnie przejawiała się w ich postępowaniu.

Niech pamiętają, że niezwykłym darem łaski zostali wezwani po to, aby w swoim życiu ukazywali tę przedziwną tajemnicę Kościoła, która go jednoczy z Chrystusem - Boskim Oblubieńcem.

Przed oczami niech mają zwłaszcza wzór Przebłogosławionej Dziewicy Maryi, Matki Boga i Pana naszego Jezusa Chrystusa. Niech to czynią zgodnie z poleceniem świętego Franciszka, który Świętą Maryję ogromnie czcił jako Panią i Królową. Niech pamiętają, że Dziewica Maryja nazwała siebie "służebnicą Pańską", i niech idą za Jej przykładem.

V. Sposób posługi i pracy

Bracia i Siostry jako ubodzy, którym Pan dał łaskę, że mogą służyć i pracować, niech służą i pracują rzetelnie i z oddaniem tak, aby wykluczając próżnowanie, które jest wrogiem duszy, nie gasili ducha świętej modlitwy i pobożności, któremu winny służyć wszystkie inne sprawy doczesne.

Jako wynagrodzenie za pracę mogą przyjmować należną zapłatę oraz rzeczy niezbędne do utrzymania Zakonu, siebie, swoich Braci i Sióstr, i niech to czynią z pokorą, jak przystoi sługom Bożym. A wszelki nadmiar swych dóbr niech starają się rozdać ubogim. I nigdy nie powinni wynosić się nad innych, lecz raczej niech staną się sługami i poddanymi wszystkim ludziom ze względu na Boga.

Bracia i Siostry niech będą cisi, zgodni i skromni, łagodni i pokorni, uczciwie rozmawiający ze wszystkimi, jak przystoi. Gdziekolwiek się znajdują lub wędrują po świecie, niech nie wszczynają sporu ani dyskusji; niech nie sądzą innych, lecz okazują się radośni w Panu, pogodni i usłużni, jak należy. I niech się pozdrawiają słowami: "Niech Pan obdarzy cię pokojem".

VI. Życie braterskie

Z miłości do Boga Bracia i Siostry niech miłują się wzajemnie, jak mówi Pan: "To jest moje przykazanie, abyście się wzajemnie miłowali, jak Ja was umiłowałem". Niech okazują czynami tę miłość, jaką mają do drugich. I z zaufaniem jeden drugiemu niech wyjawia swoje potrzeby, aby ten mógł je zaspokoić i usłużyć. Błogosławieni są ci, którzy tak samo miłują tego, który jest chory i nie może im się odwdzięczyć, jak miłują tego, który jest zdrowy i może im się odwdzięczyć. Za wszystko, co ich spotyka, niech dziękują Stwórcy i niech pragną być takimi, jakimi Pan chce ich mieć: zdrowymi czy chorymi.

Gdyby kiedy wśród nich powstało nieporozumienie z powodu jakiegoś słowa lub znaku, niech natychmiast, zanim złożą dar swej modlitwy przed Panem, jeden drugiego pokornie prosi o przebaczenie. Gdyby ktoś poważnie naruszył ślubowany sposób życia, powinien być upomniany przez przełożonego lub przez tych, którzy znają jego winę. Ci jednak niech go nie zawstydzają, ani mu nie uwłaczają, lecz niech mają dla niego wielkie miłosierdzie. I wszyscy powinni się pilnie wystrzegać gniewu i wzburzenia z powodu czyjegoś grzechu, bo gniew i oburzenie są przeszkodą dla miłości u siebie i u innych.

VII. Posłuszeństwo z miłości

Bracia i Siostry, za przykładem Pana Jezusa, który swoją wolę złożył w woli Ojca, niech pamiętają, że dla Boga wyrzekli się własnej woli. Na wszystkich kapitułach, które odprawiają, niech starają się "naprzód o Królestwo Boże i o jego sprawiedliwość", i niech się zachęcają, aby mogli lepiej zachowywać Regułę, jak to przyrzekli, i wiernie kroczyć śladami Pana naszego Jezusa Chrystusa. Niech nie mają władzy ani panowania, zwłaszcza między sobą. Miłością ożywieni niech dobrowolnie służą i wzajemnie okazują sobie posłuszeństwo. I to jest prawdziwe i święte posłuszeństwo Pana naszego Jezusa Chrystusa.

Powinni mieć zawsze tylko jednego przełożonego jako sługę braterstwa, któremu są winni ścisłe posłuszeństwo we wszystkim, co Panu przyrzekli zachowywać, a co nie jest przeciwne sumieniu, ani tej Regule.

Ci, którzy są przełożonymi i sługami innych, niech ich odwiedzają, pokornie i z miłością upominają i umacniają. A gdziekolwiek są Bracia i Siostry, którzy by wiedzieli i poznali, że nie mogą według ducha zachowywać Reguły, powinni i mogą zwrócić się do swoich przełożonych. Przełożeni zaś niech ich przyjmą z miłością i łaskawością i niech im okażą tak wielką serdeczność, aby ci mogli z nimi rozmawiać i postępować, ,jak panowie ze swymi sługami. Tak bowiem być powinno, żeby przełożeni byli sługami wszystkich.

Niech też nikt nie przywłaszcza sobie żadnej posługi przełożeństwa, lecz w określonym czasie niech sam chętnie złoży swój urząd.

Zachęta i błogosławieństwo

Niech wszyscy Bracia i Siostry pamiętają, że nade wszystko powinni posiąść Ducha Pańskiego z Jego uświęcającym działaniem. I zawsze poddani świętemu Kościołowi, mocni w wierze katolickiej, niech zachowują ubóstwo i pokorę, i świętą Ewangelię Pana naszego Jezusa Chrystusa, jak to stanowczo przyrzekli.

NAJSW MARYJA PANNA WIETNAMSKAjpg

Matka Boska Wietnamska )z sanktuarium maryjnego w Vinh - Wietnam)