JOANNICI

OKRES ZESŁANIA DUCHA ŚWIĘTEGO



ZESANIE DUCHA W 2 ALIANSjpg

ZESŁANIE DUCHA ŚWIĘTEGO

krzy jer czerwony do edycjipng  

ALIANS NIEMALTAŃSKICH ZAKONÓW ŚW. JANA 

z siedzibą w Taichung w Tajwanie

Sekretariat Europejski w Warszawie, Polska

WORLD RELIGIOUS ALLIANCE OF ST. JOHN IN TAICHUNG, TAIWAN

МИРОВЫЕ АЛЬЯНСЫ ЗАКОНОВСКОГО СТ. ДЖЕЙНА В ТАЙЧУНГЕ, ТАЙВАН

TÔN GIÁO ALLIANCE ST. JOAN có trụ sở tại Đài Trung, Đài Loan
世界宗教联盟圣。台湾台中

krzy jer czerwony w kolejpg

DOM REKTORALNY NR 1
W WARSZAWIE

DOM 1jpg

DOM REKTORALNY NR 3
Sekretariat Międzynarodowego Instytutu Św. Jana w Warszawie.
INTERNATIONAL INSTITUTE ST. JOHN OF JERUSALEM, secretariat in Warsaw, Poland

IMG_20190225_214131jpgDo międzynarodowego Aliansu wspólnot joannickich należą następujące Zakony:

Zakon sw. Jana w Polsce
Zakon św. Jana w Szwecji
Zakon św. Jana w Anglii
Zakon św. Jana w Holandii
Zakon św. Jana w Niemczech
Zakon św. Jana w Norwegii
Zakon św. Jana w Wietnamie
Zakon św. Jana w Tajwanie
Zakon św. Jana w Chorwacji
Zakon św. Jana w Rosji
Zakon św. Jana w Italii
IMG_20190225_214111jpg
o. Leonard OSJ - aktualny przewodniczący Aliansu Zgromadzeń Zakonnych Św. Jana (2017-2021)

Historia Zakonu i Aliansu

Początki w Palestynie
Zakon powstał jeszcze przed I krucjatą – jego prapoczątkiem był szpital św. Jana Chrzciciela1 założony przez mieszczan z włoskiego państewka Amalfi. Przy szpitalu szybko powstało nieformalne bractwo zakonne pod wodzą legendarnego Gerarda. W czasie pierwszej krucjaty szpital
Zamek Krak des Chevaliers w Syrii
okazał się bardzo przydatną instytucją, istniejące przy nim bractwo przekształciło się zaś pod wodzą Rajmunda de Puy w zakon rycerski, który w 1113 r. został oficjalnie uznany przez papieża Paschalisa II. W odróżnieniu od templariuszy i Krzyżaków, zakon joannitów miał od początku charakter międzynarodowy i przyjmowano do niego wszystkich szlachetnie
Władcy Królestwa Jerozolimskiego powstałego na bazie sukcesów pierwszej krucjaty nadali joannitom obowiązek strzeżenia wewnętrznego bezpieczeństwa nowego państwa, co miało odciążyć jednostki liniowe. Joannici zaczęli w tym czasie budować całą sieć warowni i zamków na terenie Palestyny, a wśród nich ogromną warownię-szpital Margat, która stała się później oficjalną siedzibą Zakonu. W 1144 Rajmund II, hrabia Trypolisu, oddał szpitalnikom olbrzymi Krak des Chevaliers. Zakon uzyskał w tym czasie także szereg przywilejów i dóbr w całej chrześcijańskiej Europie, gdzie powstała cała sieć komandorii, z których część funkcjonowała także w Polsce.

Cypr, Rodos i Malta
Po upadku Jerozolimy Zakon przeniósł swój główny szpital do Akki, a siedzibę do Margat. Po zdobyciu Akki przez Saracenów i końcu Królestwa Jerozolimskiego 1291, Zakon przeniósł się razem z templariuszami na Cypr. Po likwidacji zakonu templariuszy papież przekazał ich ziemie joannitom, jednak nie wszystkie posiadłości udało się przejąć. Nagły wzrost potęgi umożliwił joannitom, pod wodzą bezwzględnego Fulko de Villareta, zorganizowanie najazdu na Rodos będącego formalnie pod władzą Bizancjum. Joannici zajęli i spacyfikowali całą wyspę i utworzyli na jej terenie sprawnie zarządzane państwo zakonne. Rycerze przesiedli się z koni na okręty, a ich państwo stało się szybko potęgą morską, kontrolującą handel we wschodniej części Morza Śródziemnego i wspomagającą wzrost zamożności włoskich miast-państw, w tym zwłaszcza Wenecji.
Zamek Joannitów na Rodos
Członkowie Zakonu pochodzili z wielu państw Europy. Podzieleni byli na osiem grup narodowościowo-terytorialnych zwanych językami (Langues) lub prowincjami: Prowansja, Owernia, Francja, Anglia, Włochy, Niemcy, Aragonia i Kastylia. W każdej fortecy, której bronili joannici, każda Langua strzegła tylko jednej części murów, co wzmacniało rywalizację i konkurencję pomiędzy grupami, choć z drugiej strony oczywiście osłabiało jedność Zakonu.
Kontrola handlu morskiego bardzo przeszkadzała interesom Imperium Otomańskiego, dlatego podejmowało ono ciągłe ataki na Rodos zakończone wreszcie w 1521 sukcesem, który położył kres państwu zakonnemu na tej wyspie.
Przez kilkanaście lat Zakon tułał się po różnych krajach Europy, wreszcie cesarz niemiecki Karol V pozwolił w 1530 r. osiedlić się joannitom na Malcie, gdzie zbudowali port, szpital i warownię, z której ponownie zaczęli nękać okręty otomańskie. Spowodowało to szybką odpowiedź Imperium, jednak długotrwałe oblężenie Malty w 1565 przez wojska Sulejmana Wspaniałego nie przyniosło efektu i Zakon tym razem wygrał. W 1566 rozpoczęto budowę nowego miasta mającego stać się nową stolicą Zakonu. Na cześć Jeana de la Valette, wielkiego mistrza w latach 1557-1568 dowodzącego wojskami zakonu podczas Wielkiego oblężenia, miasto to nazwano Valletta (stolica współczesnej Malty).
Podobnie jak na Rodos, Zakon stworzył na Malcie świetnie zorganizowane państwo zakonne, które przetrwało aż do 1798, kiedy to flota Napoleona zdążająca do Egiptu zajęła bez większego oporu tę wyspę, przekształcając ją w zamorską prowincję francuską.
Większość dóbr, które joannici zostali zmuszeni pozostawić na Malcie, została zajęta przez wojska francuskie. Nie cofnięto się nawet przed splądrowaniem kościołów, co wywołało bunt miejscowej ludności, początkowo przychylnej Francuzom. Kosztowności należące do Zakonu zostały wywiezione z wyspy na statku "L'Orien", który w czasie bitwy pod Abukirem został zatopiony wraz z całym ładunkiem.
Na skutek wojen napoleońskich w Europie, Zakon utracił też większość swoich komandorii, oprócz kilku w Czechach, i niemal całkowicie podupadł.
Wywołane przez Maltańczyków powstanie, wsparte przez flotę angielską i portugalską, doprowadziło do zajęcia Malty w 1800 przez wojska brytyjskie. Dwa lata później został zawarty przez Francję i Wielką Brytanię trakTat w Amiens, w którym jeden z punktów oddawał Maltę Zakonowi. Jednak rok później traktat ten został zerwany i nie doszło do oddania wyspy joannitom. Zakon ostatecznie musiał pogodzić się z utratą Malty, kiedy w 1814 traktat paryski oficjalnie uznał brytyjskie zwierzchnictwo nad wyspą.

Jeden z symboli Zakonu – Krzyż maltański.
Po upadku Napoleona Zakon odzyskał część swoich dóbr na Sycylii i w okolicach Ferrary, jednak trudności finansowe zmusiły joannitów do porzucenia ich i przeniesienia swojej siedziby do Rzymu. Zakon w dawnej formie próbował jeszcze odtworzyć cesarz Austrii Ferdynand I, mianowany wielkim mistrzem. Dzięki jego staraniom joannici odzyskali ok. 100 starych komandorii w Apulii i Lombardii, które zostały im ponownie zabrane przez Mussoliniego.
W XIX w. rozproszeni po Europie kawalerowie maltańscy zaczęli zakładać nieformalne stowarzyszenia świeckie, będące odtworzeniem dawnej struktury przeoratów. Część z nich miała charakter katolicki, a część protestancki.
Pierwszym tego rodzaju stowarzyszeniem było Maltańskie Stowarzyszenie Reńsko-Westfalskie, założone w 1806, które grupowało katolickich członków dawnego zakonu. Jego konkurencją był popierany przez królów Prus Baliwiat Brandenburski, który stał się elitarnym stowarzyszeniem pruskich junkrów.
Oprócz tego powstawały też na ich wzór podobne stowarzyszenia w innych krajach – w Anglii, Hiszpanii, Włoszech, Francji, Portugalii i Polsce. Stowarzyszenia te w czasie I i II wojny światowej organizowały szpitale polowe, a w czasach pokoju prowadziły i prowadzą liczne szpitale w całej Europie i w USA. Po II wojnie światowej Zakon stał się bardzo popularny w USA, gdzie przystąpiło do niego ponad 2000 kawalerów. Charakter zakonny przywrócił kawalerom maltańskim papież Pius XII w 1953.
Jednocześnie zaczęło powstawać wiele organizacji podszywających się pod Zakon.
Obecnie wszystkie katolickie stowarzyszenia kawalerów maltańskich mają jednakowy statut i są oficjalnie częścią Zakonu, zaś stowarzyszenie angielskie i protestanckie niemieckie funkcjonują niezależnie, ale stale współpracują i wymieniają doświadczenia z zakonem katolickim.
Zakon w swojej części katolickiej liczy dzisiaj ok. 10 000 członków zrzeszonych w sześciu wielkich przeoratach, 4 subprzeoratach i 45 związkach narodowych. 450 członków jest Polakami. W 1994 Zakon uzyskał status oficjalnego, stałego obserwatora przy ONZ. Zakon stanowi suwerenne państwo i jest oficjalnie uznawany przez rządy 92 państw na świecie, przy których posiada on swoich ambasadorów. Na jego czele stoi Szkot z pochodzenia, wielki mistrz Andrew Bertie (czyt. Baati).

wiatajpg

Joannici w Polsce


Na ziemie polskie joannici zostali sprowadzeni przez księcia Henryka Sandomierskiego, który przed 1166 nadał im Zagość z kilkoma wsiami. W 1187 otrzymali kościół św. Michała Archanioła w Poznaniu, przemianowany na kościół św. Jana Jerozolimskiego (Jana Chrzciciela), a wkrótce potem kościoły w Tyńcu, Bardzie i Strzegomiu na Śląsku, gdzie powstały tzw. komandorie joannitów.
W XIII w. i później powstały dalsze komandorie, m.in. na Pomorzu i Ziemi Lubuskiej. Zamek joannitów znajdował się w miejscowości Chwarszczany. W 1775 powstał w Polsce Wielki Przeorat, połączony w 1798 przez cara Pawła I z przeoratem rosyjskim w jedno zgromadzenie (rozwiązane w 1817). Związek Polskich Kawalerów Maltańskich powstał w 1927 Po II wojnie światowej Związek odrodził się na emigracji, a w 1992 został reaktywowany w Polsce.
Tradycja przynależności do zakonu joannitów przetrwała do dziś w wielu rodach szlacheckich i stanowi tytuł honorowy.

Alians niemaltańskich zgromadzeń zakonnych został zawiązany na spotkaniu przełożonych suwerennych (niezależnych od Malty i Watykanu) Zakonów św. Jana w Tajwanie w odpowiedzi na nieustanne szykany i prześladowania ze strony "Kawalerów Maltańskich" i ich mocodawców. Tylko w jedności siła! Niemaltańskie wspólnoty joannickie postawiły na wiarę i modlitwę. Odrzucają natomiast blichtr i mamonę! Wspólnoty reprezentują  tradycję prawosławną, katolicką i protestancką. Podczas najbliższego zgromadzenia członków Aliansu w 2021 r. w Rio de Janeiro (Brazylia) rozpatrywane będą prośby o przyjęcie do Aliansu kolejnych wspólnot joannickich z Ameryki Łacińskiej.

CHRYSTUS, CHRYSTUS TO WÓDZ NASZ!


 

JĘZYK SŁOWACKI

JOANNICI V POĽSKU

V poľských krajinách priniesol Joannites princ Henryk Sandomierski,

ktorý pred rokom 1166 dal Zagośćovi niekoľko dedín. V roku 1187 prijali kostol sv. Michael Archanjel v Poznani premenoval kostol sv. Jana Jerozolimskiego (Ján Krstiteľ), a čoskoro potom, kostoly v Tyniec, Bardo a Strzegom v Sliezsku, kde sa tzv. Komandéri rytierov V trinástom storočí a neskôr vznikli ďalšie komodity vrátane v Pomoransku a Ziemia Lubuska. Hrad rytierov sa nachádzal v meste Chwarszczany. V roku 1775 bolo v Poľsku založené Veľkopriestorstvo, ku ktorému sa v roku 1798 pripojil cár Paweł I s ruskou pravoslávnou cirkvou v jednom zhromaždení (rozpustené v roku 1817). Únia Poľských rytierov Malty bola založená v roku 1927. Po druhej svetovej vojne sa Únia znovuzrodila v exile a v roku 1992 bola znovu aktivovaná v Poľsku, zmluva o vstupe do Rádu svätého Jána prežila dodnes v mnohých šľachtických rodoch a je čestným titulom Albánskych náboženských zborov. zvrchovaný (nezávislý od Malty a Vatikánu) Rád svätého. Ján na Tchaj-wane v reakcii na neustále prenasledovanie a prenasledovanie zo strany "Maltských rytierov" a ich riaditeľov. Iba v jednote, sile! Jezuitská komunita v Niemalte sa zamerala na vieru a modlitbu. Namiesto toho odmietajú pozlátko a mamon! Spoločenstvá predstavujú pravoslávnu, katolícku a protestantskú tradíciu. Počas budúceho zhromaždenia členov Aliancie v roku 2021 v Riu de Janeiro (Brazília) sa budú zvažovať výzvy na pristúpenie k ďalším kanonickým komunitám z Latinskej Ameriky do Aliancie. CHRIST JE NAŠA PÁN !!! 


JĘZYK ROSYJSKI

История заказа

Начало в Палестине

Орден был основан до Первого Крестового похода - его ранним кающимся был Св. Иоанн Креститель1, основанный бюргерами из итальянского штата Амальфи. В больнице вскоре под легендарным Джерардом сформировалось неофициальное братство. Во время первого крестового похода в больнице

Замок Крака де Шевалье в Сирии

оказался очень полезным учреждением, братство, которое существовало рядом с ним, превратилось под командованием Раймонда де Пюи в монастырь рыцарей, который в 1113 году был официально признан Папой Пашалисом II. В отличие от тамплиеров и тевтонских рыцарей орден Святого Иоанна был с самого начала международного характера и был принят всеми дворянами

Владыки Иерусалимского Царства, основанные на успехах первого крестового похода, дали Джоаннитам обязанность защищать внутреннюю безопасность нового государства, что должно было облегчить линейные подразделения. В то время Джоаннити строила целую сеть цитадель и замки в Палестине, в том числе огромную крепость-больницу Маргат, которая впоследствии стала официальным местом Ордена. В 1144 году Раймонд II, граф Триполи, дал работникам больницы огромный Крак де Шевалье. В то время Орден получил ряд привилегий и товаров во всей христианской Европе, где была создана целая сеть коммандос, некоторые из которых функционировали и в Польше.

Кипр, Родос и Мальта

После падения Иерусалима Орден перевез свою главную больницу в Акко и его штаб-квартиру в Маргат. После завоевания Акры сарацинами и концом Иерусалимского царства в 1291 году Орден переместился вместе с тамплиерами на Кипр. После ликвидации тамплиеров-рыцарей Папа передал свои земли рыцарям, но не все свойства были захвачены. Внезапный подъем власти позволил Джоаннитам, возглавляемым безжалостным Фулко де Вилларетой, организовать вторжение в Родос, формально находящееся под властью Византии. Джоанничи занял и успокоил весь остров и создал эффективно управляемое религиозное государство. Рыцари переместились с лошадей на корабли, и их состояние быстро стало морской державой, контролируя торговлю в восточном Средиземноморье и поддерживая рост богатства итальянских городов-государств, особенно Венеции.

Замок Джоаннит в Родосе

Члены Ордена пришли из многих европейских стран. Они были разделены на восемь национально-территориальных групп, называемых языками (провинциями) или провинциями: Прованс, Овернь, Франция, Англия, Италия, Германия, Арагон и Кастилия. В каждой крепости, которую они защищали, каждый Ланга охранял только одну часть стен, что усиливало конкуренцию и конкуренцию между группами, хотя, с другой стороны, это, конечно, ослабило единство Ордена.

Контроль над морской торговлей был большим препятствием для интересов Османской империи, поэтому он предпринял постоянные нападения на Родос, которые, наконец, завершились в 1521 году успехом, что положило конец религиозному порядку на этом острове.

В течение нескольких лет Орден бродил по различным европейским странам, и, наконец, немецкий император Карл V разрешил в 1530 году поселиться в Джоаннитах Св. Иоанна, где они построили порт, больницу и цитадель, из которых они снова стали преследовать османские военные корабли. Это вызвало быстрый отклик от Империи, но долгожданная осада Мальты в 1565 году армией Сулеймана Вспаниялы не принесла никакого эффекта, и Орден выиграл на этот раз. В 1566 году строительство нового города стало новой столицей Ордена. В честь Жана де ла Валетт, великого мастера в 1557-1568 годах, командовавшего армией Ордена во время Великой осады, город был назван Валлеттой (столицей современной Мальты).

Подобно Родосу, Орден создал хорошо организованное религиозное государство на Мальте, которое сохранилось до 1798 года, когда флот Наполеона, плавающий в Египте, оккупировал остров без особого сопротивления, превратив его в заморскую французскую провинцию.

Большая часть имущества, которое Джоанника была вынуждена покинуть на Мальте, была захвачена французскими войсками. Даже разграбление церквей не было отменено, что вызвало восстание местного населения, первоначально благоприятное для французов. Ценности, принадлежащие Ордену, были взяты с острова на корабле «L'Orien», который во время битвы при Абруире был затоплен вместе со всей нагрузкой.

В результате наполеоновских войн в Европе Орден потерял большую часть своих товаров, за исключением нескольких в Чешской Республике, и почти полностью отказался.

Восстание, начатое мальтийцами, поддержанное английским и португальским флотами, привело к оккупации Мальты в 1800 году британскими войсками. Через два года в Амьене был заключен тракат, заключенный Францией и Великобританией, в котором один из пунктов дал Мальте Орден. Однако через год этот договор был нарушен, и остров Джоаннитов не был передан. В конце концов Орден должен был признать потерю Мальты, когда в 1814 году Парижский договор официально признал британское господство над островом.

Один из символов Ордена - мальтийский крест.

После падения Наполеона Орден восстановил часть своего богатства на Сицилии и недалеко от Феррары, но финансовые трудности заставили Джонана

Альянс тевтонских религиозных конгрегаций был сформирован на собрании руководителей суверенного (независимого от Мальты и Ватикана) ордена Святого. Джон на Тайване в ответ на постоянные преследования и преследования со стороны «Мальтийских рыцарей» и их руководителей. Только в единстве, силе! Община иезуитов в Немальте сосредоточилась на вере и молитве. Вместо этого они отвергают мишуру и мамону! Общины представляют православную, католическую и протестантскую традиции. Во время следующей ассамблеи членов Альянса в 2021 году в Рио-де-Жанейро (Бразилия) будут рассмотрены призывы присоединиться к следующим джоанническим общинам от Латинской Америки до Альянса. Христос, это наше !!!


koci joannitw w angliijpeg

Kościół joannitów w Anglii

History of the Order

Beginnings in Palestine

The Order was founded before the First Crusade - its early penitent was St. John the Baptist1 founded by burghers from the Italian state of Amalfi. At the hospital an informal fraternity was quickly formed under the legendary Gerard. During the first crusade, the hospital

The castle of Krak des Chevaliers in Syria

turned out to be a very useful institution, the brotherhood that existed next to him transformed under the command of Raymond de Puy into the knights' convent, which in 1113 was officially recognized by Pope Paschalis II. In contrast to the Templars and Teutonic Knights, the Order of St. John was from the beginning of an international character and was received by all nobles

The lords of the Kingdom of Jerusalem, built on the successes of the first crusade, gave the Joannites the duty of safeguarding the internal security of the new state, which was to relieve the linear units. At that time, Joannici was building a whole network of strongholds and castles in Palestine, including a huge stronghold-hospital Margat, which later became the official seat of the Order. In 1144, Raymond II, the count of Tripoli, gave the hospital workers of the huge Krak des Chevaliers. At that time the Order obtained a number of privileges and goods throughout Christian Europe, where a whole network of commandos was created, some of which functioned also in Poland.

Cyprus, Rhodes and Malta

After the fall of Jerusalem, the Order moved its main hospital to Akko, and its headquarters to Margat. After conquering Acre by the Saracens and the end of the Kingdom of Jerusalem in 1291, the Order moved together with the Templars to Cyprus. After the liquidation of the Knights Templar, the Pope handed over their lands to the Knights, but not all properties were taken over. The sudden rise in power enabled the Joannites, led by the ruthless Fulko de Villareta, to organize an invasion of Rhodes, formally under the rule of Byzantium. Joannici occupied and pacified the entire island and created an efficiently managed religious state. Knights shifted from horses to ships, and their state quickly became a maritime power, controlling trade in the eastern Mediterranean and supporting the growth of the wealth of Italian city-states, especially Venice.



Members of the Order came from many European countries. They were divided into eight national-territorial groups called languages ​​(Langues) or provinces: Provence, Auvergne, France, England, Italy, Germany, Aragon and Castile. In every fortress they defended, each Langua guarded only one part of the walls, which strengthened competition and competition between groups, although on the other hand, of course, it weakened the unity of the Order.

The control of maritime trade was a great obstacle to the interests of the Ottoman Empire, which is why it undertook continuous attacks on Rhodes, which finally ended in 1521 with success, which put an end to the religious order on this island.

For several years, the Order wandered around various European countries, and finally the German Emperor Charles V allowed in 1530 to settle in the St. John's Joannites, where they built a port, hospital and stronghold, from which they again began to harass the Ottoman warships. This caused a quick response from the Empire, but the long-lasting siege of Malta in 1565 by the army of Suleiman Wspaniały did not bring any effect, and the Order won this time. In 1566, the construction of a new city began to become the new capital of the Order. In honor of Jean de la Valette, the grand master in 1557-1568 commanding the army of the Order during the Great Siege, the city was named Valletta (the capital of modern Malta).

Just like Rhodes, the Order created a well-organized religious state in Malta that survived until 1798, when Napoleon's fleet sailing to Egypt occupied the island without much resistance, transforming it into an overseas French province.

Most of the property that Joannica was forced to leave in Malta was taken over by French troops. Even the pillages of the churches were not withdrawn, which caused the rebellion of the local population, initially favorable to the French. Valuables belonging to the Order were taken from the island on the ship "L'Orien", which during the battle of Abruir was sunk together with the entire load.

As a result of the Napoleonic wars in Europe, the Order lost most of its commodities, except a few in the Czech Republic, and almost completely declined.

The uprising initiated by the Maltese, supported by the English and Portuguese fleets, led to the occupation of Malta in 1800 by British troops. Two years later, a trakat in Amiens was concluded by France and Great Britain, in which one of the points gave Malta to the Order. However, a year later this treaty was broken and the island of Joannits was not handed over. The Order eventually had to accept the loss of Malta when in 1814 the Treaty of Paris officially recognized British supremacy over the island.
One of the symbols of the Order - the Maltese Cross.
After the fall of Napoleon, the Order regained some of its wealth in Sicily and near Ferrara, but financial difficulties forced Joann


The Alliance of the Teutonic religious congregations was formed at the meeting of the superiors of the sovereign (independent of Malta and the Vatican) Order of Saint. John in Taian in response to the constant harassment and persecution on the part of "Knights of Malta" and their principals. Only in unity, strength! The Jesuit community in Niemalta focused on faith and prayer. Instead, they reject tinsel and mammon! Communities represent the Orthodox, Catholic and Protestant tradition. During the next assembly of the Alliance members in 2021 in Rio de Janeiro (Brazil), appeals will be considered for joining the next Joannic communities from Latin America to the Alliance. CHRIST, CHRIST IS IT'S OUR !!!


SW GORAZD PIERWSZY METROPOLITA SOWIANjpg

ŚW. GORAZD BISKUP - PIERWSZY METROPOLITA SŁOWIAN


wzorek 1jpg

ROK 2019 W ZAKONACH JOANNICKICH - ROKIEM POJEDNANIA!

NAJW MARYJA PANNA AFRYKASKAjpg
MATKA BOŻA AFRYKAŃSKA